Reisverslag

Loes & Micha, 6 juli 2010
Nederlandse Antillen , Curacao 33°

Oranje-vibe

“Nederland O Nederland jij bent de kampioen! Wij houden van oranje, om zijn daden en zijn doen!!!”
“We zijn er weer bij en dat is prihima. Viva Hulandia!”
“En met een Wuppie Wuppie Wuppie, winnen wij het Wereldcuppie, ja we worden kampioen!”

Ook hier zitten we helemaal in de oranje-sfeer. Antillianen zijn daar heel makkelijk in. Ze zijn voor het winnende team. Ze waren dus vol overgave voor Brazilië, tot die verslagen werden door ons. Vanaf zaterdag hangt er een groot spandoek aan de brug “Korsou loves Oranje”.

Hier zijn alleen de speeltijden niet zo handig. Vaak wordt er dus op het werk gekeken, of geluisterd naar Jack van Gelder. Maar afgelopen vrijdag was het hier Dia di Bandera (vlaggendag), dus was iedereen vrij en hebben we gekeken in een kroegje. Na de eerste helft maar van kroeg gewisseld, omdat we zo weinig zagen. Kroegje nummer 2 was minder druk, maar wel vol Brazilië fans. Wij dachten dat het toch geen kwaad kon, aangezien het niet heel veelbelovend was geweest, die eerste helft. Maar na de 2-1 knepen we hem even, gelukkig was ineens iedereen voor Oranje, dus geen enkel probleem! Fantastisch, wie had dat van te voren gedacht. Gehoopt ok, maar echt gedacht??

Vandaag word ik door de buren succes gewenst, veel auto’s hebben oranje vlaggetjes, alles wat ik zie, hoor, ruik, eet is oranje! Ik heb het te pakken, de WK-koorts! En ik wil niet dat het ophoudt! Ik wil nog een nachtje onrustig slapen, ’s ochtends mijn hele oranje outfit weer aantrekken, zorgen dat deze op tijd weer gewassen is, klamme handjes hebben, geen voorspelling durven doen, samen met vrienden de voetbalwedstrijd kijken en natuurlijk sms’en naar de voetbalfans in NL!!! Super leuk om samen te juichen. Sommige sms’jes bevatten alleen maar het woord “GGGOOOOAAAALLLLL!!!!!”, maar des te leuker!

Verder heb ik eindelijk vakantie. Ik was er aan toe! Niet van het harde werken, maar vanwege het niksen. De laatste twee maanden waren er alleen nog maar toetsweken. Mijn toetsen zijn praktijk, dus tijdens de les, wat betekent dat ik in de toetsweken nauwelijks nog iets te doen heb. Nu bevalt de rol van redder in nood me wel. Ik mag graag mijn collega’s helpen, maar zelf het gevoel hebben dat je dag nuttig was, is minstens zo belangrijk. Nu jullie vraag; “hoe zit het dan met die sportopleiding?”, ik kan er niks over zeggen. Er wordt mij namelijk ook niks gezegd. Telkens als ik heel erg doordram krijg ik een zoethoudertje, maar concrete afspraken zijn er dit jaar niet gemaakt. Ik ben hier best wel teleurgesteld over, aangezien ik er flink wat tijd in heb gestoken, maar al mijn gemaakte materiaal is nog niet eens bekeken. Of ik na mijn contract van 3 jaar (nog 1 jaar te gaan) nog wel fulltime blijf werken op deze school weet ik dan ook nog niet. Wat ik wel zeker weet is dat we op Curaçao blijven. Het leven hier bevalt ons nog steeds prima. Het werk van Micha is fantastisch en mijn werk op de particuliere school vind ik ook geweldig. Fulltime op die school kan niet, maar parttime wel, deze uren breiden zich ook elk jaar uit, dus opties genoeg.

We gaan dit jaar niet op vakantie, nog even doorsparen, want Micha moet nodig een nieuwe auto en we komen in december samen naar NL en reizen dan ook nog even door naar de familie van Micha in Frankrijk. 2 reisjes in 1!! Schrijf maar alvast in jullie agenda’s 18 december komen we weer aan in NL, na de kerst gaan we naar Frankrijk en 31 december vliegen we weer terug naar Curaçao.

Als laatste nog mijn autoverhaal. Vorige week brak ineens mijn schakelkabel (hij heeft vast een andere naam, maar die ken ik niet), in ieder geval had ik de pook vrij losjes in de hand, zat de versnelling in zijn 3 en daar was hij ook niet meer uit te krijgen. Daar ging mijn vakantiegeld…
Het verhaal is nog niet klaar, van de week was ik op weg om te gaan sporten, rijdt er plotseling een politiewagen achter me met sirenes. Ik zet mijn auto braaf aan de kant, bleek het voor mij te zijn! In mijn beste Papiaments sprak ik met meneer de politieagent. Mijn achterlicht bleek stuk. Het schemerde en het merendeel van de weggebruikers had nog geen lichten aan, maar we houden het meisje aan die 1 achterlicht kapot heeft. En jawel hoor een bekeuring. Maar de politieagent was nog niet klaar en nam zijn werk erg serieus. Mijn keuringskaart was verlopen, dit wist ik, maar zoals alles hier lang duurt, heb je ook hier niet zo 1,2,3 een nieuwe afspraak (die had ik vanochtend), dus ook daar kreeg ik een boete voor. Resultaat: 225 gulden en betaal ik niet dan is 25 augustus mijn hoorzitting!!!! Na links en rechts navragen krijg ik dan 2 dagen voorwaardelijk! Misschien klinkt dit allemaal geheel terecht, en dat is het natuurlijk ook. Maar je zou voor de gein hier eens op de weg moeten kijken. Mensen rijden regelmatig als gekken, wekelijks met een blikje bier in de hand achter het stuur, de helft van de bevolking betaald zijn wegenbelasting niet of heeft geen verzekering. Gordel gebruik is hier al helemaal niet bekend. Flitspalen hebben we wel, maar zijn niet in gebruik, dus 70% rijdt consequent door rood. En het SCHEMERDE!!!!!!!!!

Zo, dat is er uit! Nu weer terug naar mijn oranje-vibe!
“Hup Holland Hup, laat de leeuw niet in zijn hempie staan.”

Groeten uit een zonovergoten, maar door de regelmatige regenval ook een mugovergrote eiland!

Met HalloBuitenland.nl kun je Loes & Micha in Nederlandse Antillen echt goedkoop bellen!

Reageren op bovenstaand reisverslag

Reacties op bovenstaand reisverslag